Als onderdeel van onze Artist Stories serie werkten we samen met de Berlijnse creatieve community Freunde von Freunden. We gingen naar Kopenhagen en wierpen een blik in het leven en de gedachten van kunstenaar Andreas Jarner.

Slungelachtig en met een constante glimlach op een gezicht, Andreas is een charmante jongeman die niet altijd de woorden klaar heeft om te beschrijven hoe en waarom hij zijn vrije, abstracte werk creëert. Zijn prints bevatten getextureerde objecten geplaatst tegen minimalistische achtergronden. Het zijn esthetische en mistroostige momenten van rust, die doordringen tot het oog en de gedachten tot rust brengen.

Nadat hij klaar was met de middelbare school en de wereld rondreisde, begon Andreas op 24-jarige leeftijd zijn eerste designbedrijf: KBHM. Hij studeerde vervolgens grafische vormgeving aan de Deense school voor Media en Journalistiek en werkt nu in branding en corporate communicatie voor het in Kopenhagen gevestigde ontwerpbureau AM.

Andreas’ creativiteit is niet gelimiteerd tot aan zijn bureau – hij werkt verbeten en intuïtief, verwijzingen schetsend wanneer hij geïnspireerd is door het een of het ander. Met behulp van deze schetsen maakt hij vervolgens posterontwerpen met Noordisch minimalisme als thema, iets dat je ook ziet terugkomen in zijn nette en verzorgde voorkomen.

Kun je ons iets meer vertellen over over de plek waar we nu zitten?

Dit is het huis van mijn ouders, in het Kopenhaagse district Christianshavn, een gebied in de stad waar ik de eerste twintig jaar van mijn leven gewoond hebt. Ik woon nu met mijn vriendin in Nørrebro, maar ik kom hier vaak om te relaxed en te werken want ik hou veel van dit deel van de stad, vooral hier rond de kanalen. Mijn ouders hebben een kleine boot die hier dichtbij aangelegd ligt, in de zomer gebruik ik die veel. Deze kamer waarin we nu verblijven was vroeger een oude tabakswinkel – je ziet de schaduw van het logo nog steeds op het raam. Er is veel kunst te vinden in huis.

 

Hebben jouw ouders je sturing gegeven?

Mijn ouders zijn erg creatief en ikzelf ben altijd al creatief geweest. Mijn ouders hebben er altijd voor gezorgd dat de mogelijkheid daar was, als ik wilde tekenen. Toen ik zeven jaar oud was ging ik twee keer per week naar een kunstschool voor kinderen, waar ik leerde tekenen. Ik vond het fantastisch en toen ik negen was had ik mijn eerste expositie in Aalborg, in een museum voor kunst gemaakt door kinderen. Ik denk dat er wel een paar honderd van mijn tekeningen op de expositie hangen. Toen ik ouder werd, in mijn tienerjaren, begon ik met graffiti. Dit waren mijn ‘bad boy’ jaren, denk ik.

Wat trok jou aan in graffiti?

Iets produceren dat zo groot en kleurrijk kan zijn. Het is eenvoudig om een kleine schets te tekenen maar het is moeilijk om dit op een muur te gooien en de proporties te behouden. Ik stopte met het maken van graffiti nadat ik een aantal keer met de politie in de problemen kan. Maar tijdens die periode, viel ik compleet voor typografie en begon ik letters als vorm te zien en niet slechts als leesbare objecten. Het klinkt behoorlijk nerdy, ik weet het. En dat is het ook!

 

Wanneer realiseerde jij je dat je grafisch vormgever wilde worden?

Allereerst vond ik creatieve dingen maken gewoon leuk om te doen. Toen ik klein was tekende ik landschappen, gebouwen en mensen, totdat ik overstapte op graffiti en later meer digitale en abstracte kunst. Tijdens mijn middelbare schooljaren ontdekte ik dat ik van creatief bezig zijn mijn beroep wilde maken. Ik wist meteen dat dit het perfecte beroep voor mij zou zijn, omdat ik met typografie, layout en compositie aan de slag zou gaan, iets wat ik al graag deed.

Nadat ik de middelbare school verliet begon ik samen met een vriend ons eigen bedrijf, KHBM, waarbinnen we aan de slag gingen met het uittesten van web- en graphic design. Het was niet eens een serieuze business, maar we hadden het leuk en we kregen een aantal klanten. Toen ik voor het eerst werk dat ik had gedaan over de stad verspreid zag, was dit gek maar ook heel tof. Na een aantal jaar begon ik mijn studie grafische vormgeving aan de Deense School voor Media en Journalistiek.

 

Waarom is goede grafische vormgeving belangrijk?

Goede grafische vormgeving kan een klant helpen om er bovenuit te steken in zijn of haar vakgebied, bijvoorbeeld met unieke visuele communicatie. Het is erg interessant om te zien hoe grafische vormgeving zich ontwikkeld heeft. Als we tien tot vijftien jaar teruggaan in de tijd, dan zie je dat een bedrijf normaal gesproken slechts een statisch logo heeft en een of twee kleuren. Tegenwoordig werken designers veel meer met open design systemen, waarbinnen de identiteit van een bedrijf met het bedrijf mee kan groeien.

 

Let je op design trends? Is dat belangrijk voor jouw persoonlijke en commerciële werk?

Ja en nee. Ik volg een aantal blogs en ontwerpbureaus, deze gebruik ik als inspiratiebron voor mijn persoonlijke werk. Mijn commerciële werk gaat echter meer over het aanreiken van de juiste oplossing voor de cliënt, trendy zijn is hier dus niet zo van belang. Wanneer je werkt voor een culturele instelling zoals een museum voor moderne kunsten, is het voor de hand liggend om een edgy design te creëren, iets dat voor een grafisch vormgever leuk is om te doen. Het is echter ook een uitdaging om een meer doorsnee design te ontwerpen dat voor iedereen te begrijpen moet zijn, zoals het logo van een vliegveld.

Heb je verschillende gereedschappen die je inzet voor verschillende type projecten? Waar haal jij inspiratie vandaan?

Ik heb geen gereedschapskist. Ik schets een boel, en na verloop van tijd begin je met het ontwikkelen van iets dat je kunt gebruiken. Bij design is het vooral belangrijk dat je begint met een goed idee. Wanneer je een goed idee hebt, kun je iets eenvoudigs creëren: je hebt namelijk al de essentie van de boodschap gevonden. Het moeilijke van vormgever zijn is dat je soms een goed idee kunt vinden in slechts vijf minuten, maar meestal duurt het langer.

Het vinden van inspiratie kan nogal random zijn. Ik heb geen specifieke plaats waar ik naartoe ga, ik hou er voornamelijk van om door de stad te lopen met mijn camera, foto’s te maken van architectuur of opvallende texturen – van alles eigenlijk. Ook ga ik veel naar tentoonstellingen en galerieën, ik doe namelijk veel inspiratie op door alleen al naar kunstwerken te kijken. Daarnaast hou ik van reizen en het ontdekken van nieuwe culturen, inclusief de manier waarop ze communiceren.

Ben je nog steeds veel bezig met schetsen?

Ik schets nog altijd, maar niet zoveel als ik vroeger deed. Ik wil weer terug naar pen en papier, maar mijn computerwerk blijft toenemen. In een saaie meeting begon ik een keer ideeën te schetsen op een servet, geïnspireerd op een sciencefiction film die ik had gezien. Ik dacht er niet zoveel over na, maar toen ik thuis kwam besloot ik er iets groters mee te maken. Uiteindelijk werden dit twee grote posters; het begin van mijn BW posterserie.

 

Jouw werk lijkt toe te behoren aan een Deense manier van denken. Hoe zou jij de Noordische esthetiek omschrijven?

Ik denk dat het hele ‘less is more’ gevoel in Scandinavië een lange geschiedenis heeft. In de jaren ‘40 en ‘50 hadden we Arne Jacobsen en andere meubelontwerpers die veel met strakke lijnen werkten, evenals eenvoudige vormen en het verwijderen van al het onnodige. Deze Noordische stijl is nog steeds aanwezig, maar ik denk dat het steeds minder wordt aangezien men een beetje moe wordt van deze overgesimplificeerde uitingen – ze willen iets uitbundigers.

 

Jouw persoonlijke werk is clean maar gaat de diepte in. Doet dat ertoe?

Ik hou van contrasterende afmetingen, kleuren en texturen. Ik maak vaak gebruik van felle kleuren en ruwe texturen, zoals beton, en materialen die zachte en harde elementen samenbrengen. Contrast is altijd prettig voor het oog, en ik word er intuïtief in meegezogen.

Wat probeer jij via jouw designs uit te dragen?

Ik werk in een geometrisch en abstract universum, maar ik kan niet precies uitleggen hoe. Ik maak de posters omdat het werken zijn die ik zelf mooi vind, en ik denk niet zoveel na over de gebruiker of de kopen wanneer ik ze maak. Ze worden meer beïnvloed door wat ik voelde tijdens verschillende periodes in mijn leven. Ik had een periode waar ik alleen zwart en wit gebruikte, omdat kleuren mij niet aanspraken.

 

Hoe vind jij de balans tussen het maken van iets dat grafisch gezien interessant is om naar te kijken en tegelijkertijd een diepere betekenis omvat?

Het is vaak moeilijk om iets eenvoudigs en simpels te maken dat ook de essentie van een goed idee bevat. Het neemt veel tijd in beslag, en de meest simpele designs zijn vaak ook de lastigste. Grafische vormgeving en visuele communicatie zijn fantastisch omdat ze een taal spreken die iedereen kan begrijpen. Kleuren, vormen en afbeeldingen spreken tot je emoties. Design kan een verhaal vertellen, maar geweldig design kan het juiste verhaal vertellen.

 

Dankjewel, Andreas!

 

Fotografie: Kasper Løftgaard
Interview en tekst: Peter Stanners
Film: Freunde von Freunden
Music: Eroika Production: FvF Productions UG

 
 
×