Fotografe Cordula Schäfer is geboren in Bremen, en woont en werkt tegenwoordig in Berlijn. Ze laat ons haar huis zien, en vertelt ons meer over haar inspiratie voor het maken van foto’s, voordat ze ons vergezelt op een trip door de Botanische Tuinen van Berlijn.

Veel van jouw werk is geschoten in New York. Wat vind jij zo inspirerend aan de stad?

Voor mij heeft New York City een bijzondere dynamiek, die er eigenlijk voor zorgt dat je niet stil kunt zitten. Natuurlijk, beauty is in the eye of the beholder – ik ben me er volledig van bewust dat de stad vol, luid en vies is – maar plekken hoeven niet per se mooi te zijn om interessant te zijn.

Daarnaast zijn er zoveel mensen die worden gedreven door de gedachte ‘if you can make it here, you can make it anywhere’ en ze gaan ervoor en werken naar hun visie toe. Ik vind het mooi om te zien dat ideeën vorm krijgen, dit is erg inspirerend. Deze creatieve atmosfeer en de ongelimiteerde visuele impressies die je hier opdoet, zijn de perfecte match.

 

Vertel ons iets meer over wie jou inspireert en hoe dit jouw werk beïnvloedt.

Ik raak geïnspireerd door veel verschillende dingen en kunstenaars en kan niet echt een naam noemen die eruit springt. Hoewel ik voornamelijk in kleur schiet, zou ik zeggen dat klassieke zwart-wit foto’s mij het meest inspireren. Ze worden alleen door het effect van licht en schaduw bepaald, om ze te maken moet je dus echt terug naar de wortels wat betreft compositie en framing.

Kijkend naar stadsgezichten, zijn ‘Sao Paulo’ van Rene Burri of de New York serie van Andreas Feininger grote inspiratiebronnen. En natuurlijk de grootmeesters zoals Henri Cartier-Bresson of Ansel Adams, wiens werken ik altijd met veel plezier heb bekeken.

Toen ik in de US was, ontdekte ik het werk van Max Wanger, die een erg unieke benadering heeft wat de compositie van groothoekfotografie betreft. In mijn foto’s komen meestal geen mensen voor, maar ik zou eens een soortgelijke benadering als de zijne kunnen proberen. Ook vind ik het mooi hoe Andrew Smith van Cuba Gallery zijn werk doet. Hij gebruikt ook Lightroom en zijn foto’s hebben altijd prachtige, heldere kleuren. Dat is sowieso iets waar ik inspiratie uit haal wanneer ik foto’s aan het bewerken ben, aangezien ik altijd met het beschikbare beeld probeer te werken en het niet in de wildeweg wil manipuleren tot iets wat het nooit geweest is.

 

Hoe doe jij onderzoek? Ga je naar specifieke plaatsen om foto’s te maken, of neem je gewoon je camera mee en neem je spontaan de beslissing om te fotograferen?

Hoeveel onderzoek ik doe hangt nogal af van waar ik heen ga en hoeveel tijd ik op een bepaalde locatie heb. In de weekenden of wanneer ik op vakantie ben, heb ik veel vrije tijd. Op die momenten ga ik graag op pad en op onderzoek uit. Deze foto’s zijn meestal de meer eerlijke, open beelden, omdat je geest niet wordt beïnvloed door afbeeldingen die je voorheen ooit gezien hebt.

Wanneer ik beperkt de tijd heb en ik naar een bepaald uitkijkpunt of gebouw op zoek ben, doe ik voorafgaand wat onderzoek. Bijvoorbeeld: daken hebben misschien wel beperkte openingstijden of buitenlocaties kunnen alleen via een omweg bezocht worden. Hetzelfde geldt voor zonsopgangen en zonsondergangen; je moet rekening houden met de tijd om het mooist mogelijke resultaat te behalen.

Wat is jouw achtergrond? Heb je kunst gestudeerd? Wat voor werk heb gedaan naast het kunstenaarschap?

Ik heb altijd een ding voor fotografie gehad. Allebei mijn ouders zijn levendige fotografen in hun vrije tijd, dus was er thuis altijd wel een camera beschikbaar en waren er fantastische boeken om te bestuderen. Dit heeft trouwens ook mijn tweelingzus beïnvloed, die zelfs een enorme fotowedstrijd heeft gewonnen met een van haar werken.

Mijn professionele achtergrond is in media design en ik werkte in een agency voordat ik kunst- en mediageschiedenis ging studeren. Ik had me ook aangemeld op de universiteit van de kunsten, maar ze werd afgewezen omdat ze mijn werk niet progressief genoeg vonden. Terwijl ik het grootste deel van mijn tijd werkte in corporate communicatie, bleef ik daarnaast altijd bezig met mijn werk als freelance fotografe en designer.

Wat voor werk vind je het leukst om te doen naast jouw werk? Voelt fotografie voor jou als werk?

Mijn huidige baan is in de vliegtuigindustrie, wat duidelijk iets totaal anders is dan wat ik in mijn vrije tijd doe, ik ben dus blij dat ik nog steeds een creatieve uitlaatklep heb. Tot nu toe heeft fotografie nooit echt als inspannend werk gevoeld, ik geniet er echt volledig van.

 

Wat is jouw droomproject?

Recentelijk sprak ik met een vriendin over een eventuele samenwerking voor een boekenproject. Ze is grafisch vormgeefster en we denken na over het creëren van een te customizen notitieboek, dat onze beide creatieve kanten zou samenbrengen. Verder zou ik graag een documentaire of portret willen schrijven en opnemen, misschien over een bepaalde plek of over een langere reis ergens in het buitenland.

 

Bedankt, Cordula!

 
 
×