Sinds de Zweedse fotografe Linnea Frank haar thuisstad Stockholm heeft verruild voor een leven in Kaapstad, heeft haar carrière een boost gekregen. Met vier exposities in de hoofdstad van Zuid-Afrika en een eigen badmodelijn heeft ze zich op z’n zacht gezegd goed aangepast aan het leven in de regenboognatie. We spraken met Linnea over emigreren, haar creatieve werk en haar liefde voor zwart-wit fotografie.

De laatste keer dat wij iets van je hoorden was je net van Stockholm naar Kaapstad verhuisd. Hoe gaat het nu met je, ben je van plan om te blijven?

Wow, ja, de laatste keer zat ik letterlijk met een bier in de hand in het vliegtuig naar Kaapstad. Ik woon nu zo’n drie jaar in Kaapstad en moet zeggen dat mijn verhuizing de beste beslissing was die ik ooit heb genomen. En ja, ik plan om te blijven. Ik reken Kaapstad tot mijn thuis.

Ik reis twee keer per jaar naar Zweden, om ieder jaar met Pasen een espositie in het zuiden van het land te bezoeken, en dan in de zomer om dat met familie en vrienden in Stockholm te werken en een fijne tijd te beleven. Sinds ik verhuisd ben heb ik vier exposities in Kaapstad gehad. Mijn kunstpartner Ana Kuni en ik hebben nog niet zo lang geleden een gloednieuwe studio geopend. En ik heb ook een badmodemerk in het leven geroepen, waarvan de designs bestaan uit mijn fotografisch werk en mijn kunstwerken – Nayiha Swimwear.

 

Je hebt een handje van alles: van fotojournalistiek tot high fashion editorials. Wat is jouw favoriete fotografiestijl?

Vroeger was ik een groot van van documentairefotografie. Ik ben meerdere malen vanuit Zweden naar Afrika gereisd – dat gaf mij een totaal nieuw gevoel. Wanneer je foto’s maakt van een paar kinderen en dan de resultaten toont, dan is het geluk in de ogen, hun uitgelaten lachen met niet te vergelijken – het is eenvoudigweg echt. Maar momenteel bevind ik mij in een andere fase. Op het moment maak ik het liefste beauty portretten.

Het lijkt erop dat je erg geïnspireerd bent door het menselijk lichaam. Wat precies fascineert jou eraan in het bijzonder?

Ik vind eigenlijk alles wat met het lichaam te maken heeft prachtig. Haar schoonheid en alle verschillende vormen waarop het gepresenteerd kan worden. Eenvoudigweg fantastisch!

Vertel ons iets meer over jouw creatieve proces en jouw rituelen. Hoe vormen jouw designs zich van begin tot eind?

Het begin van alles is dat ik lagen maak. Ik fotografeer texturen van muren of straten. Ik maak ook mijn eigen lagen met alles wat ik vinden kan: van ei bij het ontbijt tot smeltende lippenstift op een oppervlak, ik fotografeer het allemaal. Ten tweede moet er muziek zijn. Ik moet een playlist horen die veel emotie oproept – dat is het moment, waarin ik het beste werk. Daarna begin ik met het bekijken van foto’s die ik in mijn bezit heb van mensen, om het bijzondere gevoel te vinden. Ik weet eigenlijk niet wat ik bereikt wil hebben wanneer ik klaar ben. Soms maak ik gebruik van verschillende lagen en soms is eentje al genoeg. Ik speel er altijd mee, wanneer ik mijn kunst maak. Dat is precies wat ik er zo mooi aan vind.

 

Ohne welche drei Dinge könntest du nicht leben?

Zunächst einmal könnte ich nicht ohne die Unterstützung und Liebe von Familie und Freunden auskommen. Ich bin mit einen Haufen total toller Menschen gesegnet.

Zweitens, meine Kamera natürlich. Aber – unglaublich, aber wahr –- es ist schon vorgekommen, dass ich meine Kamera nicht mit in den Urlaub mitgenommen habe. Obwohl ich meinen Job und meine Kamera total liebe, brauchen Fotografen auch mal eine Fotopause! Aber heutzutage hat man ja das Smartphone immer dabei, so dass man ohne Druck Fotos machen kann.

Das dritte ist eine schwere Entscheidung. Ich sehe mich selbst als eine sehr einfache Person, die nicht viel zum Leben braucht. Wenn ich daran denke, was ich mit nach Kapstadt gebracht habe – eine Tasche mit Kleidung, Kamera und Computer... das wars! Also gut, das dritte ist Musik. Ohne Musik wäre die Welt langweilig.

Monochrom oder in Farbe?

Monochrom! Ich fotografiere immer in Schwarzweiß, denn wenn ich in Farbe fotografiere, bekomme kein richtiges Gefühl dafür. Ich kann das Gesamtbild in Schwarzweiß besser sehen, auch wie die Farben später aussehen werden. Die meisten meiner Kunden haben sich schon daran gewöhnt.

Danke, Linnea!

Tekst: Nicholas Potter

Vertaling: Laura Veneklaas

 
 
×