Freelance fotograaf Michael Belhadi werkte in de gastronomie en runde verscheidene café’s, totdat hij zijn echte roeping vond. Hij werd geboren in Algerije, groeide op in het Duitse Paderborn en leefde jarenlang in Beieren om vervolgens naar Berlijn te verhuizen, waar hij nu woont en werkt. We spraken met hem over hoe het is om foto’s te nemen in chirurgie, het werken als zelfstandige en zijn favoriete plekken in Berlijn.

Je werkte in een kliniek waar je foto’s nam van operaties. Hoe kwam je bij dit werk? Hoe was het om dit te doen? Heb je hier nog foto’s van en hebben deze jouw werk op een bepaalde manier beïnvloed?
Tussen 1983 en 1986 werkte ik in een orthopedische kliniek, als alternatief voor mijn dienstplicht. De hoofdarts ontdekte dat ik fotografeerde, films maakte en analoge film kon ontwikkelen. Hij benoemde mij tot z’n fotograaf en ik nam foto’s van allerlei dingen, die hij gebruikte voor zijn medische publicaties. Ik heb hier geen foto’s meer van omdat ze niet in mijn bezit waren. Het nemen van foto’s van operaties heeft mij sterk beïnvloed, omdat ik moest leren om me te focussen op de belangrijkste dingen, op een neutrale en objectieve manier.

Hoe bepalend is Berlijn voor jouw werk? Heeft de stad je geïnspireerd om al jouw tijd te besteden aan fotografie?
Absoluut. Alles is begonnen in Berlijn: toen ik hierheen verhuisde, was het maken van foto’s mijn manier om de stad te leren kennen en ontdekken. Ik stapte op mijn fiets en onderzocht de stad, met mijn camera en statief. Berlijn, en Oost-Berlijn in het bijzonder, heeft mijn voorliefde voor landschappen en ruimtes gevormd.

Welke technieken en watvoor apparatuur gebruik je?
Ik gebruik mijn statief en het licht dat op dat moment aanwezig is. Veel van mijn foto’s zijn later bewerkt op mijn computer. Mijn camera is een Canon EOS 5D Mark 3.

Welke kunstenaars of muzikanten hebben jou beïnvloed?
Oh, er zijn er zovelen – te veel om op te noemen. Maar Bernd en Hilla Becher en hun studenten moeten zeker genoemd worden, die waardeer ik enorm. Ook ben ik groot fan van Martin Parr en Steve McCurry.

 

Hoe doe jij research?
Dat hangt er vanaf in welke stad ik aan de slag ga. In Berlijn kom ik gewilde onderwerpen en motieven eerder of later tegen, zonder op zoek te hoeven gaan. Ga ik naar andere plekken, dan doe ik online research en ondervraag ik vrienden die er wonen. Natuurlijk zijn er bepaalde dingen die ik altijd op de gevoelige plaat heb willen vastleggen, zoals het Battersea Power Station en de Thames Barrier in Londen.

Wat inspireert jou?
Dat is een moeilijke vraag. Bijna alles, eigenlijk.

Welk werk vind je het leukst om te doen?
Ik geniet van het voorrecht om als freelance kunstenaar te werken en geen baas te hebben. Hierom beleef ik net zoveel plezier aan het werk dat ik op de computer doe, als het nemen van de foto’s zelf. Een succesvolle vernissage is, natuurlijk, altijd een hoogtepunt.

Wat doe je, behalve het nemen van foto’s, nog meer in Berlijn? In welk deel van de stad breng je graag tijd door?
En heb je tips voor ons wat betreft galerieën, café’s en mooie spots? Ik hou ervan om door de stad te fietsen en ik ben altijd positief verrast over waar ik terecht kom. In de zomer geniet ik van de meren en ik ga graag naar het meer Müggelsee. Als fotograaf, bezoek ik graag de C/O galerie in het Amerika Haus. Mijn favoriete biertuin is “Bierhof Rüdersdorf am Berghain”. Ik kan het zeker aanraden voor in de zomer, aangezien je een prachtig uitzicht hebt over de stad – inclusief de televisietoren en het Olympisch stadion. In de avond drink ik graag een G&T in de bar “Lass Uns Freunde Bleiben” in de Choriner Strasse.

Welke stad zou je graag net zo gedetailleerd onderzoeken als Berlijn en waarom?
Het moet Londen zijn. Ik heb deze stad zo vaak bezocht. Recentelijk heb ik hier een fotoserie gemaakt, die ik zeker ga voortzetten. Wat mij betreft is Londen de meest interessante stad van Europa, het blijft me trekken.

Beschrijf jouw droomproject.
Een aantal weken in Pyongyang doorbrengen, net na de val van het Kim-dictatorschap, dat zou mijn droomproject zijn. Ik zou het liefst al mijn tijd spenderen met het nemen van foto’s van deze mysterieuze stad met zijn Stalinistische architectuur.

Bedankt, Michael!

 
 
×