Duitse kunstenares Pixie Cold is opgegroeid in een creatieve omgeving. Toen ze als tiener op straat leefde, kreeg haar leven een onverwachte wending. Ze zag het licht in kunst en sloeg zich door een donkere periode heen. We deden een drankje en hadden het over waardevolle levenslessen en de mysterieuze wedergeboorte van de regenboog in de 21e eeuw.

Wat is je favoriete drankje tijdens Happy Hour?

Het liefst drink ik een alcoholvrije mojito. Ik hou van de mix tussen limoen en munt. Daarnaast ben ik ook niet echt een groot fan van zoetigheden.

 

Je bent Berlijnse in hart en nieren. Welke plekken in de stad hebben voor jou een bijzondere betekenis?

Ja dat klopt! Ik ben inderdaad een geboren en getogen Berlinerin. Ik heb me laten vertellen dat we met uitsterven bedreigd worden. Eigenlijk hou ik van alles wat Berlijn te bieden heeft, maar het fijnste vind ik de mooie natuur en de parken hier. Ik woon tegenover Plänterwald, daar ben ik zo nu en dan. Soms neem ik ook mijn schetsboek mee en teken ik buiten terwijl ik op een dekentje zit. Beter wordt het niet.

Je komt uit een familie waarin kunst altijd een rol heeft gespeeld, en sinds je kindertijd ben je al creatief bezig. Wilde je al van kleins af aan kunstenaar worden of had je een ander droomberoep?

Ik moet eerlijk zeggen dat ik zonder mijn moeder niet zo creatief zou zijn geworden. Zij heeft al tekenblaadjes en stiften voor onze neus gelegd voordat we überhaupt konden praten. Het was voor haar belangrijk dat we konden oefenen. Ze had nooit verwacht dat mijn broer en ik uiteindelijk succesvolle kunstenaars zouden worden - al was ze natuurlijk erg blij dat we haar creativiteit hebben overgenomen.

Ook mijn grootouders hebben geschilderd. Ik denk dat we ervoor in de wieg gelegd zijn. Al mijn vijf broers en zussen spelen een instrument; de meesten hebben het zichzelf aangeleerd. Helaas ben ik er nooit mee begonnen, hier heb ik nog steeds spijt van. Al zou ik nu, naast het schilderen, geen tijd meer hebben om een instrument te bespelen.

 

Je hebt een tijd lang op straat geleefd en onder andere tegen politieke misstanden geprotesteerd. Hoe kwam je hierbij en hoe kijk je tegenwoordig naar die fase in je leven?

Eigenlijk was het eerder protesteren in een soort van jeugdige waanzin. Ik weet niet wat mij in mijn puberteit zo gedreven heeft, maar ik moest mezelf bevrijden voordat ik echt begreep wat vrijheid is. Helaas zijn er op straat ook veel slechte dingen gebeurd, maar ik ben er blij om dat ik dit heb aangegrepen om iets van mijn leven te maken en mezelf te vinden. Soms moet je door het donkerste donker gaan om het licht weer te kunnen zien. Ik ben erg tevreden met mijn huidige leven en dat ik destijds heb gekozen voor verandering.

 

In hoeverre heeft de tijd op straat jou veranderd, hoe heeft het je gevormd?

Ik heb geleerd om de eenvoudige dingen - zoals een schoon toilet, een wit casinobrood of tandpasta - op waarde te schatten. Daarnaast weet ik nu dat het een enorme vrijheid brengt als je voor je eigen eten kunt zorgen, in plaats van er om te moeten vragen. Het heeft me ook geleerd om verder te kijken dan de buitenkant! Er zijn zoveel bijzondere mensen die ik op straat heb leren kennen, die niets hadden en toch alles deelden. Het is gestoord hoe sommige mensen moeten strijden voor hun leven en dat veel jongeren hierin alleen staan. Ik hoop dat ik hen die op straat leven en er weg willen, later kan helpen. Wie weet hoeveel kunstenaars zich wel niet onder hen bevinden!

Je maakt graag gebruik van felle neonkleuren, ook heeft jouw werk iets diepgaands, iets mysterieus. Hoe zou je jouw stijl omschrijven?

Oh, ik werk niet echt aan de hand van de verschillende stijlen volgens de kunstgeschiedenis. Laten we het mysterieuze regenbogen uit de 21e eeuw noemen. Wat inspireert je en waarom? De natuur geeft veel inspirerende voorbeelden, daarnaast laat ik me inspireren door de kunstenaars uit de nieuwe tijd. Ik bekijk veel andere kunst en probeer om de gebruikte technieken te begrijpen. Daar neem ik dagelijks meestal drie tot vier uur de tijd voor - Instagram, bedankt.

 

Wat inspireert je en waarom?

De natuur geeft veel inspirerende voorbeelden, daarnaast laat ik me inspireren door de kunstenaars uit de nieuwe tijd. Ik bekijk veel andere kunst en probeer om de gebruikte technieken te begrijpen. Daar neem ik dagelijks meestal drie tot vier uur de tijd voor - Instagram, bedankt.

 

Neem ons mee door je creatieve proces. Hoe begin je met een nieuw werk?

Het is heel eenvoudig: idee, schets, uitlijnen en schilderen. En elke keer wanneer ik klaar ben heb ik toch weer iets anders geschilderd dan ik van tevoren in gedachten had; ik verander een schilderij enkele keren gedurende het proces. Ik denk er niet eens over na, het gebeurt gewoon. Dit is iets wat ik juist zo leuk vind aan schilderen.

Als ik moet wachten op het drogen van tussenliggende lagen, speel ik op mijn telefoon verschillende app-spelletjes en drink ik koffie. Echt, ik hou van dit leven en ik denk dat ik voor ieder ander beroep niet geschikt zou zijn. Ik hou van rust en kalmte en ben niet iemand die stress als inspirerend ervaart. Muziek is trouwens ook erg belangrijk voor me, ik doe geen dag zonder mijn favoriete kanaal op YouTube.

Waarvan droom je?

Ik zou graag een kleine finca in Spanje willen, met een olijfgaard met uitzicht op zee. Dat is mijn absolute wens. Het klinkt best wel kitsch, maar ach, wat is het leven nu zonder een beetje kitsch?

 

Dieren of mensen?

Dieren... Mensen zijn zo onberekenbaar. Maar, sommige mensen vind ik ook heel leuk. Oké, eigenlijk kan ik niet kiezen.

 

Dankjewel, Svenja!

 
 
×