Kijk je naar de illustraties van Canadese kunstenaar Terry Fan, dan kun je bijna niet anders dan verdwijnen in de mooiste fantasiewerelden, ergens tussen de romans van Jules Verne, kerstverhalen en Gullivers reizen in. Zijn eerst met de hand getekend en later digitaal bewerkte surreële, delicate universs nodigt uit om weg te dromen. We wilden meer te weten komen over zijn dromen, dus deden we een drankje.

Hoi Terry, wat drink je tijdens Happy Hour?

Meestal geniet ik van een goed glas rode wijn, maar soms ga ik voor een cocktail. Mijn keuze varieert tussen een Margarita of een Gin & Tonic.

Van schrijven tot beeldhouwen, je bent een veelzijdig kunstenaar. Wat is je favoriete expressievorm en waarom?

Mijn favoriete middel is grafietpotlood, vanwege de zachtheid en de subtiliteit van het resultaat. Ik hou van de manier waarop een lijn in een potloodtekening soms iets ongedefinieerd kan zijn, en je kunt experimenteren rond de vorm.

Hoe zou je jouw creatieve proces voor het maken van illustraties beschrijven?

Normaal gesproken begin ik met een afbeelding die ik teken met een potlood of een bic pen. Vervolgens scan ik het beeld in hoge resolutie en importeer ik het in Photoshop, waar ik verder ga met kleuren.

Zowel jouw hemelse als onderwaterwerelden bevatten allemaal iets wonderbaarlijks. Als je een plek op aarde moest kiezen, welke komt dan het dichtst bij een van jouw werelden?

Ik raak geïnspireerd door alles wat er om mij heen gebeurt, door mijn ervaringen uit het verleden, vooral die uit mijn jeugd. Het is moeilijk om er precies de vinger op te leggen, want praktisch alles heeft de potentie om mijn verbeelding te stimuleren.

 

Welke emoties probeer je via jouw werk over te brengen?

Dit hangt af van het ontwerp, maar vaak probeer ik iets over te brengen dat een gevoel van mysterie en vrede oproept. Het maken van kunst heeft een therapeutische kant, iets dat er waarschijnlijk voor zorgt dat ik word aangetrokken door omgevingen of innerlijke werelden die mij aan de werkelijkheid doen ontsnappen.

Analoge fotografie heeft een intrinsieke nostalgie.

Je hebt een ding voor analoge fotografie. Welke rol spelen ze in jouw creativiteit?

Het zal iets te maken hebben met mijn leeftijd. Ik heb mijn jeugd doorgebracht in een wereld zonder digitale media en alle herinneringen die ik aan mijn vormende jaren heb overgehouden, zijn op film vereeuwigd.

Simpelweg het feit dat het fysieke objecten zijn, onderworpen aan het verstrijken van de tijd terwijl ze een bepaald moment van deze passage vertegenwoordigen. Het vasthouden van een foto heeft ook een bepaalde intimiteit, iets dat we met de opkomst van digitale fotografie verloren zijn.


Wat doe je als je niet aan het tekenen bent?

Ik heb het gevoel dat tekenen alles is wat ik doe, maar als ik een moment de tijd heb breng ik dit meestal door met koken, lezen of wandelen langs het meer. Ook moet ik bekennen dat ik veel tijd besteed aan Netflix en dat ik - helaas - verslaafd ben aan het online spel Hearthstone. Ik realiseer me dat ik het al jaren speel, maar het is een manier om de druk van me af te laten glijden en daarnaast heb ik altijd van strategiespellen gehouden.


Waarover droomde je het laatst?

Om eerlijk te zijn was het meer een nachtmerrie dan iets anders, en ik werd al badend in het zweet wakker. Ik herinner me niet meer wat het was, maar dat is misschien ook het beste.


Olifanten of walvissen?

Beide?


Bedankt, Terry!

 
 
 
×